نزار قباني (3)

تو نه لایق دریا هستی و نه بیروت! از روزی که دیدمت راهبه ای گناهکار بودی آب را ، بدون خیس شدن می خواستی و دریا را ، بدون غرق شدن بیهوده سعی میکردم قانعت کنم که آن عینک سیاه را از چشمانت برداری و جوراب های ضخیم و ساعت مچی ات را دربیاوری و مثل ماهی زیبایی در آب لیز بخوری پ.ن: ماه رمضون اومد، فکرِ ای